Ik hoorde bij een groepje, gothics waren we. Allemaal in het zwart, met zwarte make-up, ook de jongens. De anderen hielden mij op de hoogte over wanneer ik op moest komen dagen. Zo ook bij algemene natuurwetenschappen, een vak waarvoor ik een 9 stond omdat ik graag discovery keek. Wat een onzin vond ik het.
De docent was echter een super aardige vent. Hij zag dat ik mij gewoon kapot verveelde en moeite met mijzelf had, maar best een lief meisje. Hij liet mij op het bord schrijven toen zijn hand in het gips zat. Daarom had ik het meestal wel een beetje leuk in zijn lessen.
Hij had mijn hart gestolen toen ik hem aan het testen was. Uit verveling ging ik de haren van een jongen uit mijn groepje in de fik steken. Uiteraard had ik altijd een aansteker op zak aangezien ik zo stom was om te roken.
De jongen waarbij ik het deed schrok zich rot maar vond het ook fantastisch. De vlammen waren blauw en groen, dat hadden we nog niet eerder gezien. Dus mocht ik het nog eens doen. En vlak voor de derde keer dat ik een zware gellok in vlammen op wilde laten gaan, stond die aardige docent aan onze tafeltjes.
"Ruiken jullie dat?"
De stank in het lokaal was vreselijk. Er hing een lucht van rotte eieren. De meer normale kinderen om ons heen begonnen te morren en protesteren. Maar de docent bleef onverstoorbaar enthousiast. Hij gaf uitleg over hoe de eiwitten in het haar bij verbranding deze lucht veroorzaakte.
Het raam moest worden opengezet, ik kreeg een waarschuwing en dat was dat. Ik kreeg direct een zwak voor die man. Hij pakte mijn uitdagende actie en maakte er een natuurwetenschappelijk lesje van.
Wat zou ik nog meer bij hem kunnen leren?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten